Craig Taborn

Uniek, innovatief, complex, betoverend

Craig Taborn – toetsenist uit New York – heeft een volstrekt eigen muzikale taal gecreëerd en is in die zin waarlijk uniek. Zeldzaam getalenteerd en inmiddels wijdverbreid gezien als een van de meest innovatieve toetsenisten van zijn generatie.

Zijn muziek is complex, meerlagig, innovatief, en altijd uiterst geconcentreerd. Het is vernieuwende eigentijdse geïmproviseerde muziek. Jazz kun je het niet noemen; het lijkt soms meer hedendaagse muziek, soms zelfs minimal. Op het eerste gehoor kan zijn muziek misschien ontoegankelijk lijken – maar als je je eraan overgeeft en méégaat in de manier waarop de muziek wordt opgebouwd, is het heel waarschijnlijk dat je erin wordt meegetrokken, betoverd. Craig Taborn zou op woensdag 19 maart  een soloconcert geven in het Bimhuis in Amsterdam. Dat is helaas afgelast vanwege een handblessure!

Soms lijkt het misschien of er ‘maar wat’ gespeeld wordt. Schijn bedriegt: er zit vrijwel altijd een structuur onder wat je hoort. Bij een concert van zijn trio kan het soms lijken of de musici volstrekt langs elkaar heen spelen, maar na een poosje spelen ze dan weer precies iets samen – dat betekent dus dat er al die tijd wel degelijk sprake was van een onderliggende structuur – ook al hoorden wij die niet meteen.
Daardoor blijft het steeds onvoorspelbaar, en spannend om naar zijn muziek te luisteren. De uiterste concentratie waarmee (altijd!) wordt gespeeld, dwingt niet alleen veel bewondering af, maar zorgt er ook voor, dat je zelf als luisteraar ‘bij de les’ blijft. Zeker bij live-uitvoeringen.

Bij Taborn gaat het om het muzikale proces. Samenspelen, instant componeren en improviseren moet zich ontwikkelen. Het duurt dus altijd een tijd voordat hij iets wil opnemen en op CD zetten. Over zijn trio met bassist Thomas Morgan en drummer Gerald Cleaver zegt hij dit: “Ik zocht naar mensen, musici, meer dan naar instrumenten. Het gaat me meer om hun muzikale persoonlijkheden en hun attitude in improvisatie, dan om de instrumenten die ze spelen. Het is dus ook zeker geen traditioneel pianotrio. We zijn alle drie even belangrijk,  improviseren gelijkwaardig en altijd sàmen. Geen ‘thema-solo-thema’ in mijn muziek”
Bij soloconcerten begint hij vaak met een melodietje of een kort ritmisch patroon, en bouwt dat dan verder uit naar grotere structuren.

Taborn is erg veelzijdig. Hij speelt piano, maar ook synths (bv. Moog) en Fender Rhodes
Hij speelde niet alleen jazz en vrije impro, maar ook dark ambient en techno. Hij vond inspiratie bij Cecil Taylor. In Nederland konden we hem meer dan eens zien in de bands van Dave Holland, Dave Douglas, Chris Potter en James Carter.
Hij speelde met nog veel meer toonaangevende musici: David Binney, Dave King en Reid Anderson (The Bad Plus), Thomas Stanko, Drew Gress e.v.a.
Hij won meerdere prijzen, w.o. de Paul Acket Award (2012), Down Beat’s Rising Star in de categorieën Piano én Electric Keyboards én Orgel. Inmiddels heeft hij 5 albums onder eigen naam uitgebracht (w.o. twee op het label ECM), en speelt hij als sideman op meer dan 70 platen.

Meer lezenCraig Taborn