Tom Aldrich: Princes

English translation below

Vintage, experimenteel en opgewekt.

Een vintage sound en muziek die doet denken aan de jaren 60 en 70: een mix van experimentele en psychedelische rock, ingewikkelde maatsoorten en overgangen. De amerikaanse keyboardist en componist Tom Aldrich maakte een album met de vintage Philips Philicorda*, het electronisch orgeltje dat door Philips in de jaren 60 werd gepatenteerd.
Het album Princes werd gemaakt met een bezetting van hele veelzijdige musici: Kurt Rosenwinkel (!) op bas (!), Wiek Hijmans – gitaar, Tom Aldrich zelf op electrisch orgel en Théo Lanau op drums. In dit blog 4 tracks van het album, 1 video van andere muziek van Aldrich. En een video van de Philips Philicorda in aktie!

https://tomaldrich.bandcamp.com/track/bar-island-picnic-partially-cloudy

Een muziekmix die je niet zo heel veel tegenkomt: rock, experiment, hedendaags gecomponeerd en een jazz attitude. Die laatste komt vooral tot uiting in de muzikale structuren, de manier waarop de musici met het materiaal omspringen.
Op het album staan 9 originele stukken, allemaal van Aldrich. Daarin toont hij zich een liefhebber van en schatplichtig aan componisten als Wayne Shorter,  Maurice Ravel, Frank Zappa en David Shea (componist uit de experimentele New York downtown scene) en experimentele jazzmusici als John Zorn en Marc Ribot.
Aldrich studeerde compositie aan het Conservatorium in Den Haag en is dus vooral ook bezig met het uitdenken van muziek met vaste structuren en noten.
Sterk geschreven stukken, waarin de musici – zelfs binnen de vastliggende structuren – met intensiteit hun eigen invulling geven. Al met al ‘prettig gestoorde’ muziek, experimenteel en soms intens, maar tegelijkertijd fris en opgewekt.

https://tomaldrich.bandcamp.com/track/middle-jump

 

* “De Philicorda: welke Philips liefhebber kent ‘m niet? Begin jaren zestig begon Philips in Eindhoven met de bouw van dit toen hypermoderne muziekinstrument dat op geheel elektronische wijze geluid voortbracht. Deze alleszins betaalbare orgeltjes werden binnen no-time razend populair en vervingen bij bosjes de harmoniums in vele protestantse huiskamers. De eerste Philicorda, de AG7500 was een buizenbeest met separate versterker-luidsprekerunit. De latere modellen kregen getransistoriseerde schakelingen en de luidsprekers werden geïntegreerd in het toestel zelf. Nog later kwamen er dubbelklaviers Philicorda’s waarvan het luxe model zelfs een ritme-eenheid had en een ingebouwde cassetterecorder (monoknops jaja!) om eigen composities op te nemen.
In de jaren zeventig en tachtig raakte de Philicorda volledig uit de mode door de opkomst van de synthesizer.” ( bron: MFB freaks )

De Philips Philicorda in aktie
https://youtu.be/Zpp6SRoPpKc

https://tomaldrich.bandcamp.com/track/hurry-up-so-i-can-catch-up

Tom Aldrich woonde en werkte in New York tijdens de jaren 90 en 00, vooral als accordionist en componist in de experimentele jazzgroep The Four Bags. Hij verhuisde naar Nederland om in Den Haag compositie te gaan studeren, en woont inmiddels in Amsterdam.
Aldrich componeerde ook kamermuziek oa voor ensemble Klang en het Rosa Ensemble. En er is zijn Chords Symphony in 4 delen:

 

https://tomaldrich.bandcamp.com/track/flash-april

 

ENGLISH
Vintage, experimental and cheerful.

A vintage sound and music reminiscent of the 60s and 70s: a mix of experimental and psychedelic rock, intricate rhythms and changes. The American keyboardist and composer Tom Aldrich made an album with vintage Philips Philicorda *, the electronic organ that was patented by Philips in the 60s.
Aldrich studied composition at the Conservatory in The Hague and is particularly creating music with fixed structures and music notes.
The album Princes was made with four very versatile musicians: Kurt Rosenwinkel on bass (!), Wiek Hijmans – guitar, Théo Lanau on drums and Tom Aldrich on electric organ.
It’s a music mix you do not often come across: rock, experimental, contemporary composed  going together with a jazz attitude. The latter is reflected in the musical structures and the way in which the musicians handle the material.
The album features nine original pieces of Aldrich. In them he reveals himself as a fan of and paying tribute to composers like Frank Zappa, Wayne Shorter, Maurice Ravel, David Shea (composer of the experimental New York downtown scene) and experimental jazz musicians like John Zorn and Marc Ribot.
Powerful pieces, to which the musicians – even within the predefined structures – intensely give substance. Altogether ‘nice crazy’ music, experimental and sometimes intense, but at the same time fresh and cheerful.

philicorda* “The Philicorda: is there any Philips lover not familiar with it? In the early sixties Philips in Eindhoven started with the construction of the -at the time – ultramodern musical instrument that produced a completely electronically sound. Thus creating affordable organs that became extremely popular in no time and replaced the harmoniums in many Protestant homes by the dozen. The first Philicorda, the AG7500 was a pipe creature with separate amplifier-speaker unit. The later models were transistorized circuits with speakers integrated into the device itself. Later on came the double keyboard Philicorda whose luxury model even had a rhythm unit and a built-in tape recorder (with a mono button, oh yeah!) to record own compositions. In the seventies and eighties the Philicorda got completely out of fashion with the introduction of the synthesizer ” (source:MFA freaks)
(Watch video above to see the Philicorda in action)

Tom Aldrich lived and worked in New York during the 90s and 00, especially as an accordionist and composer in the experimental jazz group The Four Bags. He moved to the Netherlands to study composition in The Hague, and now lives in Amsterdam.
Aldrich also composed chamber music, ao for ensemble Klang and the Rosa Ensemble. Also he created a Chords Symphony in four parts.